v.l.n.r.: Joop Verburg - Klaas Knevelbaard - Han Warmelink - Rein van Dijk

250e optreden (16 september 2001, Texel)
'Dat kostelijk vermaak en muziek van hoog niveau uitstekend hand in hand kunnen gaan, bewees het vocaal mannenkwartet Sequens. Het werd een sprankelend optreden vol afwisseling: onzinnige teksten, fraaie melodieën, ontroerende liederen, ingewikkelde harmonieën, humoristische acts, het was er allemaal. Een prestatie van grote klasse, waarmee zij zich glansrijk in de rij van de professionele gezelschappen mochten scharen."
Lida Wels, Texelse Courant

C-Majeur (18 april 1999, Nederland 1)
"... stuur ik u hierbij de muziek van Boven de starren. De achterliggende gedachte van dit lied is het zingen in de zondagschool en thuis bij het harmonium van liederen die anno 1999 eigenlijk niet meer kunnen, maar die toch stiekem een gevoel oproepen van de knusheid van lang vervlogen tijden. Omdat we een uitvoering met een knipoog in gedachten hebben, moest ik meteen aan Sequens denken. Het zou aardig zijn als een van u het harmonium zou kunnen bespelen, terwijl de overige drie, leunend op de psalmenpomp, meezingen."
Jacco Keyzer, muziekredacteur NCRV-televisie

CD Tussen Keulen en Parijs (1996, NH-kerk te Anloo)
"Wij hebben uw CD al meermaals beluisterd en zijn zeer trots dat ons lied deel uitmaakt van uw repertorium en aldus op uw CD siert. Het doet altijd goed als je als scheppers van een liedje merkt, dat muzikanten er plezier in beleven. Die uitstraling is duidelijk te horen op de CD. Een zeer doorleefde uitvoering met zin voor de tekstbeleving en de onderhuidse treurige sfeer."
Briefje van Kurt Bikkembergs en René Geldof, toon- en tekstdichter van Lieve Magnolia, lieveling
                                                                                                          

5e Nationale Vocal Group Festival
(3 november 1996, De Flint te Amersfoort)
Total impression: "Elegant and musical singing: warm and liquid. A very appealing style lacking a little focus in the louder dynamic range but always controlled and intelligent."
Compulsory work (Hope, Jetse Bremer): "The most musical and expressive performance of this song and the only one to capture the spirit of the setting: bravo!"
Jurylid Simon Carrington (King's Singers)

100e optreden (met kamerkoor Cigale,
24 september 1993, Remonstrantse kerk te Meppel)
"Humor was er zeker ook in de aankondigingen en enkele onderdelen van het voortreffelijke vokaal-mannenkwartet Sequens. Enige jaren was er in Nederland het internationale festival van kleine vokale groepen, Voices. Sequens zou daarin niet misstaan hebben."
Wim Stoppelenburg, Meppeler Courant

Eerste interview (9 februari 1989, Nieuwsblad van het Noorden)
"Het plezier in het zingen straalt zo van de groep af dat het publiek onmiddellijk in de ban raakt. Bij intieme, innige stukken kun je in de zaal een speld horen vallen, tijdens vrolijke vocale voordrachten genieten de toehoorders uitbundig mee."
Geertje Richards

Festival Sssstemmen (4 februari 1989, Muzeval te Emmen)
"Bovendien hadden we daar nog de ontdekking van het herenkwartet Sequens, dat een boeiend programma bracht met daarbij de zo noodzakelijke knipoog naar hun niet geringe mogelijkheden." Jan Misdom, Drentse en Asser Courant
"Het aardigste geluid - klankkleur, sterktegradaties - kwam van het herenkwartet Sequens, de kleinste groep met de ongewoonste bezetting: er zit een countertenor in. Zij zongen vooral amusante of scabreuze renaissancestukken." Paul Herruer, Nieuwsblad van het Noorden

Eerste eigen programma
(30 april 1988, Remonstrantse kerk te Hoogeveen)
"In de vier Italiaanse stukjes was het ensemble weer te horen in de afwisselende stijl die ik bij de Engelse liedjes prees. Dat was ook zo met de Franse schansons: goed articulerend in het snelle Il est bel et bon (Passereau) en prachtig harmonisch en ingetogen in L'amour, la mort et la vie (Janequin). Joop Verburg zong een stralende counterpartij in Tourdion."
W. Poortman, Hoogeveensche Courant

Debuut (Passieconcert Camerata Vocale, 18 april 1984, Jozefkerk te Assen)
"Uit het koor maakte zich op een zeker moment een ensemble los van countertenor, twee tenoren en bas en zo'n waagstuk zal men bij de meeste amateurkoren niet meemaken. Aanvankelijk klonk het groepje, vooral in de hoogste stem, onzeker, maar de zekerheid kwam al doende."
Paul Herruer, Nieuwsblad van het Noorden