Het was op 5 oktober 2008 dat Sequens en Wishful Singing samen concerteerden in de kerk van Rolde.
Sequens opende het programma en halverwege het stuk dat het kwintet zong klonken uit het koor van de kerk nog eens vijf stemmen. De dames van Wishful Singing (foto hiernaast) gingen meedoen en zetten daarmee de toon voor de middag.
Het was, volgens de aankondiging, een verrassingsconcert, en dat werd het ook.

Na het eerste gezamenlijke optreden volgde direct nog een stuk dat Sequens en Wishful Singing helemaal samen brachten: “Lay a Garland” van Robert Lucas Pearsall (1795 - 1856). Een dubbelkorig werk van een ontroerende schoonheid, dat op indrukwekkende wijze ten gehore werd gebracht. Aan het eind van het concert deden beide ensembles als een toegift hetzelfde stuk nog eens, maar nu, staande in een cirkel, in het koor van de kerk.
Tussendoor traden in een vlot tempo afwisselend Sequens en Wishful Singing op. Het leek wel alsof de afwisseling ervoor zorgde dat beide ensembles boven zichzelf uitgroeiden. De ene vocale prestatie dwong op de een of andere manier de volgende naar een nog weer hoger niveau! Er was werkelijk geen enkel moment waarop je als luisteraar de kans kreeg de aandacht te laten verslappen.
En omdat werkelijk alles even mooi was is het lastig om er wat zaken uit te lichten, maar toch: De ode aan St Cecilia van Benjamin Britten (1913-1976) klonk alsof het de Sequensianen geen moeite kostte, en de Wishful Singers brachten net zo makkelijk een stel levende klokken tot klinken als een opzwepende Spaanse dans.
En erg grappig was het gezamenlijk gezongen ‘Marry a Woman Uglier Than You’ met Han Warmelink als Engelse solist met een Trinidadaccent…
En ook de verschillende popsongs, soms verrassend gearrangeerd, klonken bijzonder prettig.
Was er dan niets op aan te merken?
Nee, eigenlijk niet.
Of het moest zijn dat het bij de dames van Wishful Singing soms wel erg om het bereiken van grappige effecten gaat. Maar getuige de reacties van het publiek gaan die erin als koek… Schrijver dezes had graag, wetend hoe mooi ze dat kunnen, wat meer ‘gewoon-alleen-maar-mooi-gezongen’ liederen dan wel songs gehoord.
En van Sequens zou je kunnen zeggen dat ze soms wat vastzitten aan de partituur.
Aan de andere kant is het ook haast ondoenlijk te verwachten dat een dergelijk breed en uitgebreid repertoire helemaal uit het hoofd zou kunnen worden gezongen…

Een verrassingsconcert in Rolde.
Inderdaad, ook voor de organisatie die veel te weinig programmaboekjes liet drukken, zodat ik mijn exemplaar in de pauze heb doorgegeven aan een enthousiaste luisteraar die ervan verstoken was gebleven. Ze was er heel blij mee...

Ad Interim